Minamahal kong Ina,
         Hindi ko alam kung pano ko sisimulan pero eto ' nais ko lamang iparating sa iyo na sobra Kong nagpapasalamat Hindi man kita nakasama ng matagal ay nagiwan ka naman ng masasayang alaala na nakasama kita. Hindi ko alam kung bakit agad kinuha kasakin ng "DIYOS" gustuhin ko man magkaroon ng hinanakit sa itaas ay Hindi ko naman magawa sino ba naman ako?  Sino ba naman ako para magkaroon ng hinanakit sa "DIYOS"siguro nga may dahilan kung bakit kinuha ka kaagad. Pero andami ko parin talagang tanong, sa dinami dami bat ikaw pa?  Bat ikaw payung kinuha sakin ikaw na yung nag-aaruga, nagpapaka-hirap sa trabaho, at higit sa lahat na kahit ikaw lang ang kasa-kasama ko sa buhay ikaw yung nagpapatawa sakin pag umiiyak ako. Minsan panga naalala ko papapangitin mo payang muka mo para lang mapasaya ko yung with matching kembot pa! Naku sayo koyan natutunan. Kanino pa ba ko magmamana?Syempre sayo. Ang daming nagtatanong bat sa harap ng maraming Tao lagi akong nakangite ako daw yung batang masayahin na parang walang problemang dinadala pero deep inside ang hirap talaga ang hirap magpretend na palagi kang masaya "Kaya Mother earth kung Alam molang sobrang miss na kita".